wat vegans (w)eten
veilige plek voor mensen die écht van dieren houden
Omdat vegan zijn in een non-vegan wereld moeilijk is.
Omdat we ons krachtiger en succesvoller voelen wanneer we elkaar versterken in de impact die we maken.
Omdat we thuis komen bij elkaar.
Omdat we elkaar verlichten en vegan niet (altijd) zwaar of pijnlijk hoeft te zijn.
Omdat we het niet alleen moeten dragen.
Omdat we dromen van een mens- en diervriendelijke wereld.
Omdat de mens zou moeten leven zonder andere dieren uit te buiten
Omdat we er samen met alle dierenvrienden alles aan doen om die droom werkelijkheid te maken.
We staan aan de vooravond van een vegan wereld.
Samen schrijven we geschiedenis.
Onze kleinkinderen zullen over ons als voorvechter spreken.
Een bemoedigende gedachte, toch?
wat vegans weten
wat vegans eten
Als vegan compleet jezelf zijn en gehoord worden
je vegan waarde helemaal durven tonen
op de hoogte zijn van vegan acties en ontmoetingen
samen nadenken en elkaar stimuleren
je struggles delen
samen lachen en huilen
een bemoedigende duw in de rug als je aarzelt
een duim omhoog wanneer je succesvol bent
een schouder wanneer je het moeilijk hebt
Gun jezelf een vegan plek om in thuis te komen
Laat je met liefde omringen in onze gezellige facebookgroep
Kom, je bent zo ontzettend welkom
Tot gauw hé! 
Ik ben plantaardig gaan eten nadat ik foto's uit het slachthuis had gezien. Dat is méér dan 45 jaar geleden. De wereld is ondertussen veranderd. Wat (nog) niet veranderd is, is de algemene weerstand tegen veganisme en het immense dierenleed waar de mens voor verantwoordelijk is.
Geloof me, ik heb in al die jaren als enige vegan (oorspronkelijk vegetariër) in mijn omgeving veel gelegenheid gehad om te oefenen in weerbaarheid. Met scha en schande leerde ik omgaan met de rollercoaster van mijn emoties. Begrijp me niet verkeerd, boosheid, verbijstering, machteloosheid en zelfs schuld, ik voel het allemaal nog.
Gelukkig voel ik ook mildheid en begrip voor mezelf: ik zet me elke dag in om mensen te wijzen op hun verantwoordelijkheid in het dierenleed dat hun keuzes veroorzaken. Doch ik ben niet medeplichtig wanneer anderen onverschillig zijn en de dieren blijven uitbuiten.
En ik besef dat ontreddering eens het de overhand krijgt in de weg staat van verandering. En dat is wat we willen. Een wereld waarin levende wezens -mens, dier en plant- niet langer uitgebuit worden.
Het is niet gemakkelijk. Het blijft moeilijk. Ik heb zeker nog mijn momenten dat ik erin verdrink. Maar met de hulp van de mensen in mijn facebookgroep wat vegans (w)eten leer ik elke dag hoe we die krachtige emoties ten goede kunnen inzetten.